۱- "نه جنگ، نه صلح" نیست. این "جنگ تمام عیار" است (ضعف "آرایش جنگی" در اداره کشور) ۲- اقتصاد آمریکا، کاملا آسیب پذیر (آمریکا، اسرائیل، ناتو و رژیم های عربی، "مهاجمان
بسمالله الرحمن الرحیم
اَلسَّلَامُ عَلَی الْحُسَیْنِ وَ عَلَی عَلِیِّ بْنِ الْحُسَیْنِ وَ عَلَی أَوْلَادِ الْحُسَیْنِ وَ عَلَی أَصْحَابِ الْحُسَیْن. خدمت دوستان سلام عرض میکنم.
همانطور که شما میفرمایید، برای ما هم قابل تصور نبود که یک روزی رسماً آمریکا و اسرائیل، و در پشت پرده انگلیس، فرانسه، آلمان و ناتو، و کمی پشت پرده رژیمهای وابسته نفتی در منطقه، همه با هم هجوم بیاورند و رهبر انقلاب اسلامی را به شهادت برسانند و هزاران نفر از مردم را شهید کنند، و چهل- پنجاه روز، بیش از چهل - پنجاه شهر ما شب و روز زیر بمباران باشد و دهها هزار خانه، دانشگاه، بیمارستان، مسجد، مهدکودک و پادگان را تخریب کنند، و باز ما مثل وقتهای قبل و مثل سالهای قبل مسیر عادی را همینطور ادامه بدهیم. تصور این که بزرگترین حمله و جنگ بعد از جنگ جهانی دوم و بزرگترین حمله آمریکا و اسرائیل صورت بگیرد و باز هم ما نفهمیم که مدیریت عادی کشور باید بهکلی منقلب بشود، غیر قابل باور بود. مدیریت اقتصاد کشور نباید مثل شرایط قبل از جنگ باشد. الگوی مصرف، الگوی توزیع و الگوی مدیریت باید تماماً متناسب با موقعیت زمان جنگ باشد؛ آن هم جنگی که غیر از ایران و ملت ما، هیچ کشوری در جهان قدرت مقاومت در برابر این حمله را نداشت. ولی ما مثل این که همه چیز را هم در حکومت و هم در بخشی از جامعه عادی گرفتهایم؛ نه شما که زندگی خود و همهچیز خود را در کف دست گرفتهاید.
من میخواهم مقداری بیشتر راجع به این موضوع امام حسین(ع) صحبت بکنیم؛ چون این بحث خیلی کمک میکند که بعداً بتوان به سوالات دیگری که شما دارید مستندتر پاسخ گفت.
شما مذاکره امام حسین(ع) را فرمودید. بله، امام حسین(ع) هم مذاکره کرد. او چه گفت و به چه کسی چه گفت؟ شاید شما جلسات خود را عمداً نزدیک وزارت امور خارجه گذاشتهاید که مسئول گفتوگو با دیگران است. در مورد سیاست خارجی و دیپلماسی، همینجا هم دو خط فکری وجود دارد. ما از اول انقلاب دو خط فکری داشتیم. بازرگان که امام به او اعتماد کرد، بعد از مدتی گفت که شما شعار «مرگ بر آمریکا» و «مرگ بر اسرائیل» و اینها را بردارید؛ انقلاب ما دیگر تمام شد، ما پیروز شدیم، انقلاب به نتیجه رسید. برویم با آمریکا توافق کنیم. امام هم از اول نفرمود: «مرگ بر آمریکا»؛ بلکه ایشان فرمود: اگر آمریکا آدم بشود، این جنایتهایی را که میکند انجام ندهد و مثل بقیه کشورها به کشور خود بازگردد، ما به آمریکا نفت هم به قیمت عادلانه میفروشیم. ولی این اتفاق نیفتاد. آمریکای الآن از آمریکای آن موقع ضعیفتر اما وحشیتر است. در همان موقع یک خط بازرگان این بود که اول ایران و بعد اسلام؛ یعنی او قائل به دو قطبی ایران و اسلام بود. او میگفت که آقای خمینی شعار «مرگ بر آمریکا» را تحت تاثیر کمونیستها سر میدهد. بعد قضیه بنیصدر پیش آمد. وقتی لانه جاسوسی را تسخیر کردند، ایشان گفت: اینها دانشجویان پیرو خط شیطان هستند، نه خط امام! و روابط ما را با آمریکا و غرب بر هم زدند. بعد سند اعضای دولت بازرگان آشکار شد که اعضای اصلی آن دولت انقلاب به سازمان سیا گزارش میدادند. سند بنیصدر بیرون آمد که او اصلاً در آنجا کد رمز داشت و با سفارت و لانه ارتباط داشت. بعد نیروهای انقلاب سر کار آمدند و بعد از جنگ مسلحانه و این جریانات، بهتدریج در آن بیست- سی سال اداره کشور، بعضی از افرادی که خودشان در مدیریت ناکارآمد یا کمکارآمد بودند، با این که مسئول اقتصاد کشور و خیلی از بخشها بودند، خودشان کمکم هم به لحاظ کارآمدی و هم به خاطر این که خودشان آلوده شدند، کم آوردند؛ آنها گرفتار فرهنگ و اخلاق سرمایهداری شدند، برای خود گرینکارت گرفتند و به اینطرف و آنطرف رفتوآمد کردند، و کمکم به این نقطه رسیدند و گفتند ما بیست- سی سال پیش در دهه شصت اصلاً برای چه مرگ بر آمریکا و اسرائیل میگفتیم؟ عدهای از همین تیپهایی که بودند، بعد از بیست- سی سال تغییر پیدا کردند. در حکومت جمهوری اسلامی دو جریان وجود داشته است؛ در همین وزارت امور خارجه هم دو جریان فکری وجود داشته است. درست است امام حسین(ع) مذاکره کرد؛ اما او چه گفت؟ اگر به ما بگویند مذاکره خوب است یا بد است، ما میگوییم: «چه کسی مذاکره بکند و چه بگوید؟ شما به این پرسشها پاسخ بدهید تا ما بگوییم این کار خوب است یا بد است، خدمت است یا خیانت است. شما با چه کسی و بر سر چه چیزی میخواهید مذاکره کنید؟ امام حسین(ع) به عمر سعد فرمود: تو شأن ما را نزد پیامبر میدانی، و تو یزید و دارودسته بنیامیه را میشناسی. آیا تو الآن نمیفهمی که حق با چه کسی است؟» او گفت: «چرا، ولی من مجبور هستم؛ «اَلْمَأْمُورُ مَعْذُورٌ».» امام فرمودند: نه، این توجیه درستی نیست! او گفت: آخه به من دستور دادهاند که شما را بازداشت کنم؛ آنها میخواهند شما را به قتل برسانند، اما من نمیخواهم شما کشته بشوید. ما میخواهیم شما به سلامت تسلیم بشوید تا کار تمام بشود؛ من نگران شما هستم. زن و بچه من در کوفه هستند؛ اگر من اطاعت نکنم، حکومت زن و بچه و خانواده من را بازداشت میکند. مذاکره امام حسین(ع) با عمر سعد از این جنس است. امام فرمودند: اگر تو بهانه میآوری، پس کاری نمیتوان کرد؛ اما اگر واقعاً نگران خانواده خود هستی، ما کسانی را در داخل کوفه داریم و من از همین الآن میتوانم به آنها پیام بدهم تا خانواده تو را بردارند و از کوفه مخفیانه فراری بدهند تا حکومت آنها را دستگیر نکند. امام حسین تمام راههای بهانهجویی را بست. در آخر عمر سعد گفت: حکومت ری...! ری همین تهران است؛ کربلا فدای تهران شد؛ حکومت تهران! امام حسین فرمودند: تو به گندم ری هم نخواهی رسید. تو در دل خود میگویی که اکنون موضوع را بهگونهای ماستمالی بکنیم تا تمام بشود و بعد وضع من خوب بشود. امام فرمودند: وضع تو خوب نمیشود و از گندم ری نخواهی خورد. او گفت: اگر گندم آن نشد، ما به جوی ری هم راضی هستیم! یعنی مذاکره امام حسین اینگونه بود؛ او طرف مقابل را بر سر دوراهی و بنبست کشاند تا او دیگر نتواند علناً بهانه بیاورد و بگوید: بله، من بهخاطر منافع خود دارم خیانت میکنم. هر کس به سبک امام حسین با عمر سعد، با آمریکا یا هر کس دیگری برود و مناظره کند، قدم او بر روی چشم قرار دارد. قضیه امام حسن چه بود؟ اولاً آن واقعه صلح نبود، بلکه آتشبس و حالت اضطرار بود. بعد هم فقط امام حسن نبود، بلکه امام حسن(ع) و امام حسین(ع) هر دو با هم بودند. و بعد برای یاری امام حسن هیچکس نیامد و رسماً چند تن از فرماندههای او خیانت کردند. امام حسن آنها را به پیش میفرستاد تا جلوی سپاه دشمن را بگیرند، اما آنها به آن طرف پناهنده میشدند. معاویه صد هزار نیرو به میدان آورده بود و افراد این طرف هم میگفتند: دیگر جنگ بس است!
امام حسن(ع) به مسجد آمد و مردم را فراخواند؛ عده اندکی آمدند. امام حسن(ع) فرمود: انتخاب کنید: آیا با این که فکر میکنید دنیای شما بهتر میشود، نکبت در دنیا و جهنم در آخرت را انتخاب میکنید، یا نبرد و جهاد و عزت در دنیا و سعادت در آخرت را؟ مردم شعار دادند: «اَلْبَقِیَّةَ الْبَقِیَّةَ»؛ ما جنگ نمیخواهیم. بعد امام حسن(ع) فرمود: شما با من بیعتی کردید که از بیعت با علی بن ابیطالب پرشورتر بود. علی را ترور کردند و نیروها برای حمله معاویه آماده میشدند. شما همگی گفتید ما اهل جنگ و صلح همراه با شما هستیم؛ خب حالا که دشمن حمله کرده است، میگویید یک جنگ بس است و تسلیم شدید. اگر بخش اندکی از شما هم استقامت بورزید و بجنگیم، من تا آخر خواهم جنگید. بعد معاویه نامههای عدهای از سران قبایل و بعضی از سرداران امام حسن را برای امام حسن فرستاد و گفت: تو با چه کسی و با کدام نیرو میخواهی با من بجنگی؟ اینها نامههایی است که افراد پشت جبهه تو به من مینویسند. امام حسن(ع) فرمود: وقتی خود شما میخواهید تن به ذلت بدهید، من نمیتوانم شما را به زور به جهاد ببرم. شما تصمیم خود را گرفتهاید و نکبت و ذلت را پذیرفتهاید. اما بدانید که من از الآن میبینم که فرزندان شما به در خانه فرزندان آنها میروند و برای گدایی آب و نان خود و مسلمترین حقوق خود در صف میایستند؛ و آنها حق اینها را نمیدهند مگر با توهین و شلاق و در ازای مطالبه سهمهای بسیار بیشتری که میطلبند! هرچه امام حسن(ع) سخن گفت، فایدهای نبخشید و حکومت سقوط کرد. مدتی گذشت و امام حسن(ع) و امام حسین(ع) به مدینه رفتند. از همان شهر کوفه بعد از چند ماه- یک سال و یک سال و نیم، عدهای به مدینه آمدند و گفتند آقا! ما اشتباه کردیم که در آن هنگام به دستور شما عمل نکردیم و نجنگیدیم. ما گمان میکردیم اوضاع بهتر میشود؛ ما فکر میکردیم اگر دیگر جنگی نباشد شرایط بهتر میشود و اندکی ذلت هم عیبی ندارد. ولی الآن آنها پدر ما را درآوردهاند و پوست ما را کندهاند. شکنجه و دیکتاتوری حاکم است، اموال ما را غارت میکنند، جسارت و توهین روا میدارند و تجاوز میکنند. الآن ما دیگر نه آزادی داریم، نه دین داریم و نه دنیا؛ دنیای ما نابود شد. ما حسرت آن روزهایی را میخوریم که شما بودید. ما غلط کردیم و توبه میکنیم؛ شما بیایید تا سلاح برداریم و بجنگیم، ما اکنون حاضر به نبرد هستیم! امام حسن(ع) فرمود: الآن دیگر کار از کار گذشته است و نمیشود. شما در آن زمان میتوانستید، اما الآن دیگر نمیتوانید. آیا به این نکته دقت میکنید؟ وضعیت اینگونه است. اکنون پرسش ما این است: آیا مردم ما مردم زمان امام حسن(ع) هستند؟ اصلاً مردمی مثل شما نه در زمان امیرالمؤمنین و نه در زمان امام حسن وجود نداشتهاند. آیا ملت ما همان ملت هستند؟
سؤال دوم: آیا رزمندگان و سرداران ما امروز در ارتش و سپاه، مثل سرداران امام حسن هستند که سه نفر را با نیرو فرستاد تا بروید جلوی سپاه دشمن را بگیرید؛ نفر اول برنگشت. گفتند طرف به او رشوه داد و او ترسید و پناهنده شد. نفر دوم را فرستاد رفت و نیامد. - دقت کنید چه وضعی بوده است - نفر سوم را امام حسن فرستاد؛ این موضوع خیلی دردناک است؛ امام حسن(ع) از امام حسین(ع) مظلومتر است. وقتی نفر سوم را داشت میفرستاد، فرمود برو نیروها را جمع کن تا من مردم را بسیج کنم و به جبهه برسم و جلوی آنها را بگیر تا پیشروی نکنند؛ در همان موقع امام حسن به او فرمود: و میدانم تو هم... و میدانم تو هم... ماجرا این است.
بعد اردوی امام حسن را بهم ریختند و بین خود نیروها درگیری داخلی ایجاد شد و به خیمه فرماندهی حمله کردند. امام حسن(ع) را در خیمه ترور کردند و ایشان مجروح شد؛ و فرش زیر پای او و هر چه را که در خیمه فرماندهی بود، غارت کردند. چه کسانی؟ پشت جبههایها؛ اصلاً هنوز دشمن نیامده بود. قضیهی امام حسن(ع) اینگونه بود. و بعد برنامهریزی کردند تا حکومت معاویه را براندازی کند که بیست بار امام حسن را مسموم کردند و بار بیستم او شهید شد. پس قضیه این است.
چون وزارت خارجه اینجاست، بعضیها از دیپلماسی یک تصوری دارند که نقاط قوت دشمن را و نقاط ضعف واقعی و حتی نقاط ضعف غیرواقعی طرف خودمان را برجسته کنند و بعد نتیجه بگیرند که نمیشود! اصلاً وقتی در جنگ هم ملت و هم رزمندگان آنقدر قوی و زیبا عمل کردند که دشمن علناً به غلط کردن افتاد و برای اولین بار بعد از جنگ جهانی دوم آنها شکست خوردند. این که «میشود، نمیشود» و «میتوانیم، نه نمیتوانیم»، این دوتا کلمه را همیشه در هر موقعیتی میتوان گفت! در همان زمان به امام حسین(ع) میگفتند آقا نمیشود کشته میشویم. خب، کشته بشویم! چه چیزی نمیشود؟ ما با ظلم سازش نمیکنیم. میدانید چقدر امام حسین(ع) را نصیحت کردند که کار شما خلاف شرع است و خلاف آیه قرآن است که میگوید خود شما خود را به کشتن ندهید: «وَلَا تُلْقُوا بِأَیْدِیکُمْ إِلَى التَّهْلُکَةِ»؟ کار شما خلاف عقل است! کدام عقل سیاسی میگوید با اینها دربیفتی! کار شما خلاف عرف عمومی است! همه میگویند یعنی چه که با عده کمی که مدام کم و کمتر میشود و آب میرود، همراه یک مشت زن و فرزند به وسط دهها هزار نیرو میروید؟ این که چه کاری درست است و چه کاری نادرست است معیار آن چیست؟ اغلب شماها جوان هستید زمان انقلاب و جنگ نبودید. حتی همه مبارزین- غیر از مبارزین را کاری ندارم – همانهایی که در مبارزه بودند مذهبی و ملی و کمونیست و چپ و راست همه میگفتند امکان ندارد رژیم شاه سرنگون بشود نمیشود! میگفتند آقای خمینی در خواب حرف میزند دارد رؤیا میبافد. من خودم یادم هست من سیزده- چهارده سال داشتم و در جلساتی که مبارزان پیش از پیروزی انقلاب تشکیل میدادند و گاهی بخشی از آن در منزل مرحوم پدر ما برگزار میشد، با وجود سن کم میشنیدم که آنها چه میگفتند. اکثریت آنها میگفتند: امکان ندارد شاه سقوط کند. آقای خمینی باید مقداری منطقیتر سخن بگوید؛ نباید بگوید شاه باید برود و بساط سلطنت برچیده شود، بلکه باید بگوید شاه سلطنت کند نه حکومت، یا شاه برود و فرزند او جایگزین شود. این سخن که میگویید اساس نظام سلطنتی باید محو گردد، چه معنایی دارد؟ در همان ایام همه همین سخنان را بر زبان میآوردند، اما سرانجام انقلاب پیروز شد. در جریان حمله هم همه میگفتند نمیشود، اما پیروزی حاصل شد. تروریسم و جنگ داخلی در پنج شش استان به راه افتاد و همین گروهکها نظیر منافقین، کومله و دموکرات هزاران نفر را به خاک و خون میکشیدند. همه میگفتند نمیتوان این بحرانها را مهار کرد، اما امام(ره) فرمود: ملت، ارتش بیست میلیونی و اطلاعات بیست میلیونی وارد میدان بشوند و امنیت برقرار شد. صدام هجوم آورد و همه گفتند تمامی ابرقدرتها پشت سر او قرار دارند و مقاومت ناممکن است، اما ناممکنها ممکن شد. گفتند امکان ندارد حزبالله و حماس بتوانند اسرائیل را مغلوب سازند، ولی آنها چندین مرتبه اسرائیل را به زانو درآوردند. گفتند یمنیها تاب مقاومت ندارند، ولی همان یمنیها ارتش آمریکا و ناتو را زمینگیر کردند. چهل و چهار سال است که مدام به ما هشدار میدهند: «ای آقا! مراقب باشید جنگ رخ ندهد؛ در دام جنگ گرفتار نشوید؛ مراقب باشید هجوم نیاورند؛ مواظب باشید ما را تحریم نکنند. تمامی وقایعی که میگفتید نشود همهاش شد! الآن شما منتظر چه حادثهای هستید؟ یعنی از چه چیزی هراس دارید که تا به حال تجربه نشده باشد؟ به گفته خود آنها، شدیدترین تحریمهای تاریخ یک قرن اخیر را علیه ما وضع کردند و سنگینترین جنگ را علیه ما تحمیل نمودند؛ با این حال باز هم عدهای میگویند: کاری نکنید که جنگ بشود یا ما را تحریم کنند.» داستان آن شخصی است که نزد او رفتند و مقدمهچینی کردند تا خبر فوت پدرش را برسانند. آرامآرام به او گفتند: بالاخره مرگ شتری است که بر در خانه هر انسانی میخوابد و اکنون این شتر آمده و بر بالای سر پدر تو خوابیده است. وقتی این سخنان را تکرار کردند، او پرسید: منظور شما چیست؟ پاسخ دادند: متأسفانه پدر شما فوت کرده است. او گفت: خیر، اتفاق بزرگتری افتاده ولی شما نمیخواهید حقیقت را به من بگویید!
آن تحریمهایی که از وقوع آن واهمه داشتید و آن نبردی که مدام تکرار میکردید جنگ رخ میدهد، هجوم میآورند و ما را نابود میسازند، تماماً همین رخدادها بود! اصلاً برخی مایل نیستند بپذیرند که ملت ایران به پیروزی رسیده است. شما پیروز شدید! شما به پیروزی رسیدید! اما عدهای این حقیقت را باور نمیکنند. آن تحریمهایی که شما از وقوع آنها هراس داشتید، و آن نبردی که مدام تکرار میکردید جنگ رخ میدهد، هجوم میآورند و ما را نابود میسازند، تماماً همین رخدادها بود! اصلاً برخی مایل نیستند بپذیرند که ملت ایران به پیروزی رسیده است. شما پیروز شدید! شما به پیروزی رسیدید! اما عدهای این حقیقت را باور نمیکنند. وضعیت خونخواهی چیزی نیست که ما در مذاکرات مطرح کنیم؛ به این معنا که در متن قرارداد بگنجانیم که ما قصد داریم شما را قصاص کنیم و شما هم باید آن را امضا نمایید! موضوع انتقام و قصاص گفتنی نیست، بلکه عملکردنی است و باید به مرحله اجرا درآید. دیدگاهی در میان برخی از دوستان وجود دارد که درباره پارهای از اقدامات میگویند این کارها خلاف قانون است؛ به عنوان نمونه درباره دریافت عوارض در تنگه هرمز گفتند که ما قوانین را بررسی کردیم و این اقدام قانونی نیست.
حالا به این موضوع دقت کنید؛ پرسش این است که آیا تهاجم نظامی آمریکا علیه ایران اقدامی قانونی بود؟ آیا ترور رهبر شهید قانونی است؟ آیا جنایاتی که در منطقه مرتکب شدند و همچنان ادامه میدهند قانونی است؟ آیا اقدام آنها در ربودن رئیسجمهور ونزوئلا قانونی است؟ چرا در شرایطی که دشمنان هیچ قانونی را به رسمیت نمیشناسند و مدام مرتکب جنایت میشوند، شما از پایبندی به قوانین سخن میگویید؟ الآن جهان همانند جنگل است و قانونی در آن حاکم نیست. الآن مسئولان سازمان ملل متحد و آژانس بینالمللی انرژی اتمی همگی مهرههای دستنشاندهای هستند که با یک تشر و دستور آمریکا عمل میکنند. توجه بفرمایید که برای نخستین بار در تاریخ، در دیوان کیفری لاهه قاضی باوجدانی پیدا شد و تحت تأثیر تظاهرات گسترده مردمی علیه رژیم صهیونیستی در اروپا و آمریکا، رسماً نتانیاهو و وزیر جنگ آنها را جنایتکار جنگی اعلام کرد. کشورهای گوناگون هم این حکم قضایی را پذیرفتند؛ اما دولت آمریکا اعلام کرد که شما بیخود کردید چنین حکمی صادر نمودید و شخص آن قاضی و دادگاه را تحریم کرد. نتانیاهو حتی به چندین کشور اروپایی قصد سفر داشت اما از ترس بازداشت جرأت نکرد برود. اندکی بعد آن قاضی را از مسند خود برکنار کردند و دادستان پرونده یا یکی از عوامل مؤثر در روند قضایی هم اندکی بعد در سانحهای جان باخت و ماجرا مختومه شد. بعد آمده میگوید به من جایزه صلح بدهید! یعنی قوانین بینالملل و و سازمانهای بینالملل همه دروغ است!
شما ببینید با غزه چه کردند؟ 70 هزار نفر را کشتند. اینجا یک خانمی جلوی دوربین داشت صحبت میکرد فوت کرد! حالا فرض کنیم جنایتی هم در حق یک نفر افتاد ببینید در چه دنیا چه کردند؟ صدها و هزاران کشته بر جای ماند، هزاران میلیارد خسارت وارد شد، در دنیا آبروریزی شد، شعار «زن، زندگی، آزادی» دادند، زنان را کشتید، کودککشی کردید! بعد هفتاد هزار انسان بیگناه و کشتار چهل هزار زن و کودک را آنلاین کشتند اما همه خفه شدند! اینها همانهایی هستند که به صدام بمب شیمیایی دادند او آمد کردستان عراق و مناطق کردنشین ما را بمباران شیمیایی کند؛ در عرض ده دقیقه هزاران انسان مظلوم به شهادت رسیدند اما آنها هیچ واکنشی نشان ندادند، زیرا در آن دوران صدام علیه ما بود. هنگامی که صدام در برابر خودشان ایستاد، تمام جنایات گذشته را برملا کردند. هشت سال از پذیرش این حقیقت که صدام آغازگر جنگ تحمیلی بوده است سر باز زدند، اما به محض حمله صدام به کویت اعتراف کردند که صدام جنگ را آغاز کرده بود. مناسبات دنیای امروز اینگونه است. شما از کدام قانون سخن میگویید؟ مدام مباحث مربوط به FATF را پیش میکشند. یکی از وزرای سابق بریتانیا پس از کنارهگیری از قدرت (چرا که برخی مسئولان غربی تنها پس از پایان مسئولیت حقایق را بازگو میکنند) درباره FATF و ایران اظهار داشت که همه ما میدانیم بزرگترین پولشویی در سراسر جهان کشورهای آمریکا و انگلیس هستند و بیشترین حجم پولشویی در خاک آمریکا و اروپا صورت میپذیرد. با این حال در داخل ایران عدهای میگویند FATF در پی مقابله با پولشویی و مفاسد مالی است! اگر شما توانایی و تدبیر لازم را دارید، با اتکا به قوانین داخلی خود مانع پولشویی و تخلفات بانکی در کشور بشوید؛ شما حتی قوانین مصوب خود را به درستی اجرا نکردهاید. بعضی افراد که از توان مدیریتی لازم برای اداره امور کشور بیبهره هستند، موضوعات را به FATF گره میزنند یا اعتراض میکردند که چرا بر بدنه موشک عبارت «مرگ بر آمریکا» حک شده بود و ادعا میکردند این اقدام برجام را دچار چالش کرد و قاسم سلیمانی مقصر آن بود! اصلاً سؤال من این است که پس از شهادت سردار سلیمانی، اینجا اعلام شد ترامپ و پمپئو (که ابتدا ریاست سازمان سیا را بر عهده داشت و سپس وزیر امور خارجه شد) باید قصاص شوند و رسانههای ما این موضوع را مطرح ساختند، آن تپله 30 کیلو وزن کم کرد و آن یکی که مسئول امور ایران در آمریکا بود رسماً آمد مصاحبه کرد فقط مانده بود گریه کند. گفت من و خانوادهام مدام در التهاب هستیم و احساس خطر میکنیم. خود ترامپ در گفتگوهای انتخاباتی خود، سه بار آمد گفت: ایران میخواهد من را ترور کند! الآن رئیسجمهور آمریکا - زمان آن دیوانه قبلی که با هوا حرف میزد و دست میداد - به او گفت الآن تو باید اعلام به ایران جنگ کنی! اینها اینقدر میترسند. اینها قاسم سلیمانی نیستند که میگفت من ۳۰ سال است در کوه و بیابان به دنبال شهادت دارم میدوم. اینها کجا، سیدحسن نصرالله کجا، یحیی سنوار کجا!
این آقای شهید بزرگ تاریخساز ما که از جوانی به دنبال شهادت میدوید، مرحوم پدرم میگفت از قبل از انقلاب ایشان یک طلبه جوانی بود در مشهد، دائم یا در زندان یا در تبعید. میگفت از زندان آزاد میشد، میآمد مثلاً ایشان یک وقت گفت رفتیم به دنبال ایشان، هنوز نیامده گفت آقا! یک مسجدی، حسینیهای، جلسات خانگی چیزی پیدا کنید، ۱۰ - ۲۰ نفر را جمع کنیم تا دوباره شروع کنیم! بعد مرحوم پدر ما میگفت به ایشان گفتم - با ایشان رفیق بودند - گفت به ایشان گفتم: آقا! انگار که تنِ شما برای زندان میخارد؟ تازه آمدی آقا، بگذار نفسی بکشی!
ایشان از آن موقع میگفت: «اللَّهُمَّ ارْزُقْنَا شَهَادَةً فِی سَبِیلِکَ». اصلاً یک عمر به دنبال شهادت بود. دیدید در تشییع سلیمانی چگونه گریه میکرد که خدایا! من را شهید کن؟ ایشان که به هدف خودش رسید. من اینقدر خوشحال شدم که ایشان شهید شد! برای ایشان که عالی شد، برای ما بد شد. الآن ایران رسماً اعلام کند بگوید موشک، جواب موشک؛ ترور، جواب ترور. وقتی که ترامپ، رئیس سازمان سیا، وزیر جنگ او و رئیسجمهور آمریکا با افتخار میگوید ما رهبرشان را زدیم! وقتی که هر یکی- دو هفته هی میگوید من قاسم سلیمانی را زدم» - از بس عقده هم دارد - پریروزها گفت که قاسم سلیمانی یک نابغه بزرگ تاریخی بود. او و ایرانیها هزاران نیروی ما را در عراق و افغانستان کشتند و اگر ما او را نزده بودیم همین الآن هم وضع دنیا و منطقه یکجور دیگر بود و سلیمانی را من زدم. بسیار خب، ما هم اعلام میکنیم ما هم تو را میخواهیم بزنیم و میشود این کار را کرد. ما در درون جامعه آمریکا صدها هزار هوادار آماده برای رویارویی با هر بحرانی در اختیار داریم. در پی شهادت حاج قاسم سلیمانی، شهروندان آمریکایی در بیست ایالت تصاویر شهید سلیمانی را برافراشتند و عکس ترامپ، یعنی رئیسجمهور خودشان را آتش زدند.
***
شیدند. مراتب درود، ارادت و دستبوسی خود را به پیشگاه برادران و خواهران ارجمندی تقدیم میدارم که تمام خیابانهای ایران را معابر میهن را به سنگرهای پایمردی و کانونهای نیایش مبدل ساختید. در پهنه گیتی نه ملتی با این درجه از ایثار یافت میشود و نه در هیچ سرزمینی این حجم از برنامههای خصمانه سیاسی، نظامی، اطلاعاتی، اقتصادی و رسانهای علیه یک جامعه طراحی و اجرا شده و به شکست انجامیده است. اولاً پیرامون آیینهای سوگواری حضرت اباعبدالله (ع) و فداکاران حماسه کربلا مطلبی را بیان میکنم. فردی اظهار میکرد که اعضای خانواده و خویشاوندان ما همواره بر مدار دینداری حرکت کردهاند و هیچگاه در امور انقلاب مداخله نداشتهاند؛ بحمدالله هم دنیای ما برقرار است و هم آخرت ما؛ نه در عصر طاغوت کاری داشتیم، و نه موضوعات مربوط به آمریکا، صدام و اسرائیل ارتباطی با ما پیدا میکند؛ ما همیشه فرایض، وضو، نماز و روزههای خود را منظم به جا آوردهایم. او ادامه میداد خوشبختانه برخلاف گروهی از مردم که شبها در خیابانها حاضر میشوند، ما دامن خود را به مسائل سیاسی آلوده نکردهایم؛ تدین ما کاملاً خالصانه و بیحاشیه است، زیارت ما ترک نمیشود و مجالس عزاداری ما تعطیل نمیشود، و سرانجام کار شما و این مردم را خواهیم دید. این سخنان در حالی بیان میشود که در همین لحظات، خواهران و برادران ایمانی ما در لبنان زیر آتشباران سنگین آمریکا، رژیم صهیونیستی و مزدوران وابسته به آنان قرار دارند یا هدف ترور واقع میشوند. سخن ارزشمند شهید والامقام امام موسی صدر به خاطرم آمد؛ شخصیتی که متأسفانه برخی تلاش دارند اندیشه او را تحریف نمایند و چهرهای لیبرال از او به نمایش بگذارند، در صورتی که او از پیشگامان نهضت مقاومت و حزبالله لبنان به شمار میرفت. ایشان تأکید میکرد: ما مجلسی را عزای واقعی امام حسین میدانیم و آن مکانی را حسینیه مینامیم که خاستگاه پرورش رزمندگان ضد یزید باشد. و الا سخن گفتن از نهضت امام حسین در حالی که فرد عملاً در لشکر شمر باشد اما از حسین بگوید، تکرار همان کاری است که در کربلا شد؛ عدهای که در آب فرات غسل کردند که بیایند سر امام حسین(ع) را ببرند! مناسک ظاهری محدود، بدون هیچ مسئولیتی درباره سرنوشت اسلام و مسلمین بدون هیچ مقاومت در برابر اسلام و مسلمین، بیطرف و بیشرف! و گمان میکنند که این زندگی مذهبی است. خلاف صدها آیه قرآن و هزاران روایات از پیامبر اکرم(ص) و اهل بیت(ع). به تعبیر شهید تهرانی که زحمات او برادرانش اگر نبود امروز تهران را غزه کرده بودند و گاهی کسانی با اخلاص در خلوت و تنهایی، گمنام، تحت فشار، توهین میشنوند ولی تلاشهایی میکنند که یک ملت را احیاء میکند و یک امت را به شرف و به قدرت میرساند و امروز برای ایران و برای جبهه مقاومت عزت ایجاد میکند.
ایشان در جایی میگوید کسانی که آداب شخصی مذهبی را نسبت به تکالیف اجتماعی اسلامی انجام میدهند که بخش اعظم قرآن و روایات اینهاست بیطرف و بیتفاوت هستند در بهترین حالت، ابوموسی اشعری هستند. چون ابوموسی اشعری آدم مذهبی، نمازشبخوان، عالم، حافظ قران، بود مرید داشت و خیلیها او را قبول داشتند به همین دلیل هم او را تحمیل کردند. شهید تهرانی میگوید ته خط این خواهد بود که گاهی فرد خواسته یا ناخواسته، پیچیده حسین حسین میگوید ولی در سپاه یزید است.
نکتهای هم درباره سیره رهبر شهید یادآور میشوم. پس از شهادت ایشان، بخشهایی از شیوه زیست شخصی و حریم خانوادگی ایشان منتشر شد. مایه تأسف است که این حقایق در طول چند دهه گذشته به درستی برای نسل جوان و افرادی که دوران نخستین انقلاب را درک نکرده بودند تبیین نشد و در حجم بمباران رسانهای دشمن عدهای را دچار شک و تردید کرد و بعد از شهادت ایشان، نظر این تیپها برگشت و به خیابان کشوردوست (مقتل ایشان) رفتند گریه کردند و عذرخواهی کردند. البته اینها قاصر بودند نه مقصر. من خودم هم خیلی از مسائل را نمیدانستم. یکی وقتی به رهبری گفته بودند که بعضی از مسائل زندگیتان را بگذارید به مردم بگویند یا خودتان بگویید، ایشان گفته بود باور نمیکنند! یعنی اگر بگویند ما چگونه داریم زندگی میکنیم مردم باور نمیکنند که سطح زندگی ایشان و خانوادهشان از متوسط جامعه خیلی پایینتر بود. ایشان گفت همسر من حتی یک انگشتر نداشت و هرچه از خانه پدری موقع ازدواج داشت همه را در راه خدا خرج کرد. در خانه ما هیچ چیزی که فراتر از طبقات محروم یعنی طبقه متوسط به بالا داشته باشند ما نداشتیم.
من از یکی از دوستان امروز دوتا خاطره شنیدم که خبر نداشتم. یکی از دوستانی که در سپاه و حفاظت بود گفت ایشان یک سفری به استان سیستان و بلوچستان داشتند. ما هر زمان که به استانها و شهرهای مختلف سفر میکردیم، تراکم و استقبال جمعیت به اندازهای بود که تمامی برنامهریزیهای ما را برهم میزد. به عنوان نمونه، ما برنامهریزی میکردیم که از فلان خیابان برویم اما مردم نمیگذاشتند. بارها میان ما و ایشان فاصله میافتاد؛ ایشان میگفت ما حفاظت بودیم و ماشین ایشان لای جمعیت ما بود و ما از ایشان یک کیلومتر آنطرفتر بودیم و این مکرر پیش میآمد.
حالا دنیا امروز تشییع ایشان را ببیند که در دنیا هیچ حاکمی در سراسر جهان و قبلاً در تاریخ خواهیم دید که اینطور زیر پیکر رهبرانشان را، کسی که 37 سال رهبری کرده بلکه از اول انقلاب یعنی چهل و چند سال ایشان از اشخاص اصلی حکومت بوده که این زندگی ایشان بود و این پناهگاه ایشان 80 متر زیر زمین بود! و مشت گره کرده ایشان در لحظهای که اولین صدای انفجار آمده که 6- 7تا موشک آنجا زدند که با این حالت به شهادت برسند. ایشان میگفت در سفر سیستان و بلوچستان عقب افتادیم و ماشین ایشان یکی دو کیلومتر وسط جمعیت بود، از بس جمعیت بود موتور ماشین داغ کرد خراب شد! ما از ماشین پیاده شدیم و خودمان را به ایشان رساندیم و مردم بین ما و ایشان حائل بودند. اینقدر جمعیت زیاد بود که یک پیرمرد آنجا گیر کرده بود نه میتوانست بیرون بیاید نه هیچی، به راننده گفتیم شما آرام آرام برو جمعیت راه را باز میکنند. راننده گفت جمعیت فشار آورده یک پیرمردی افتاده نصف بدن ایشان زیر ماشین است نمیتوانیم برویم. آقای خامنهای گفتند تکان نخورید حرکت نکنید اگر لازم باشد به درون جمعیت میروم. به ایشان گفتیم نمیشود جمعیت خیلی زیاد است. یک ماشین دیگر را کنار این ماشین آوردیم و به سختی در آن را باز کردیم و ایشان را به درون آن ماشین بردیم. پیرمرد که بر اثر فشار جمعیت دچار آسیبدیدگی شده بود، او را سریعاً به بیمارستان بردند. ایشان می گوید من به مدت یکی دو ساعت درگیر پیگیری کارهای ایشان بودم. هنگامی که به مقر اقامت و قرارگاه برگشتم، وقت نماز بود، پرسیدم که ایشان کجاست؟ گفتند ایشان نماز مغرب خود را خواند و عشاء را نخواند و خود آقا با یکی دو نفر رفت. گفتم کجا رفتند؟ گفتند ایشان فهمیده که آن بنده خدا در بیمارستان است رفت عیادت همان بنده خدایی که لای جمعیت گیر کرده بود. یعنی نماز عشایشان را نخوانده، بدون تیم حفاظت، با یکی دو نفر به بیمارستان رفته بود که ببیند حال آن پیرمرد چطور است؟ به عیادت او رفته بود.
مورد دیگر، یکی از دوستان نقل میکرد که در خطه خراسان و مناطق تایباد و تربتجام که برادران اهل سنت ما ساکن هستند، جوانی ماجرایی را اینگونه بازگو کرد: «روزی از دفتر رهبری در تهران با من تماس گرفتند و گفتند شما فلانی هستید گفتم بله. ایشان گفت ما از بیت رهبری با شما صحبت میکنیم ایشان میخواهند شما را ببینند. حالا ایشان در یکی از دهات ترجم جام (تایباد)! تعجب کردم که رهبر مملکت اصلاً به من چه کار دارد؟ و من را از کجا میشناسد؟ خلاصه ایشان میگوید ما تهران به خدمت ایشان رفتم. ایشان گفت بیا برویم با هم ناهار بخوریم. ناهارهای ایشان هم خیلی ساده بود. گاهی غذاهای حاضری بود گاهی غذاهایی که طرف در خانه خودش بهتر میخورد!
میخواهم این نکته را بگویم که آن شخص میگوید با من خیلی گرم گرفتند ناهار را خوردیم دیدم ایشان (رهبری) رفت که تشت و یک پارچ آب را آورد. بعد از غذا به من گفت دستانت بیاور من میخواهم بشورم. من خجالت کشیدم ولی ایشان اصرار داشت که این کار را بکنند. ایشان گفت من قبل از انقلاب گاهی به این مناطق میآمدم. من یک شب مهمان شما بودم و شما یک کودکی بودید یادت نیست. پدر شما - یک آدم متدین اهل سنت- در آنجا بود. میگوید پدر شما در این یکی دو روزی که من خانه شما مهمان بودم و ناهار میآوردند میخوردیم ایشان میگفت سنت ما این است که باید دست مهمان را بشوریم. پدر شما دو – سه بار دست من را شسته است پدر شما که فوت کرده نیستند ولی من باید دو – سه بار دست شما را بشورم! ببینید این همان شخصی است که دیکتاتور! رانتی! سرکوبگر! و... است. از این مسائل در زندگی ایشان زیاد است که کسی خبر ندارد.
چند نکته راجع به پیروزیهای بزرگی که به دست آوردیم عرض بکنم که بعضیها فراموش میکنند. ما نباید به آمریکا اعتماد کنیم و هم نباید از آمریکا بترسیم! آمریکا بزرگترین ضربات بعد از جنگ جهانی دوم تا الآن را از ایران خورد. آمریکا آمده بود که یکی دو روزه کار را تمام کند! همه سرویسهای اطلاعاتی، سازمان سیا، پنتاگون، فرماندهان و ژنرالهای ارتش آمریکا به او گفتند امکان ندارد، ایران نه عراق است، نه سوریه است، نه سودان است، نه افغانستان است. هیچ جا با ایران قابل مقایسه نیست. اینطور نیست که حکومت دولتش را نگه داشته است بلکه ملت آن حکومت را نگه داشته است و با وجود مشکلاتی که دارد و اشکالاتی که وارد است ولی میفهمند که اصل و فرع چیست. مردم در ذهنشان اصل انقلاب و نظام را از دیوانسالاری و مدیریتهای ضعیف تفکیک میکنند. میگوید هرچه به او گفتیم، گفت دیدید با ونزوئلا چه کار کردیم، با فلان جا چه کار کردیم؟ رئیسجمهورهای قبلی الکی ترسیدند! گفت ما 20- 30 سال است چندین پروژه برای حمله به ایران، اشغال ایران و براندازی روی کاغذ داریم جرأت نمیکردند – خودش هم گفت – رئیسجمهورهای قبلی جرأت نمیکردند و الا جزئیات همه کارها بیست سال است که آماده است! فشار تحریمها و تبلیغات که همیشه بوده است. جنگ داخلی راه بیندازیم، جنگ مذهبی شیعه و سنی، جنگ کُرد و بلوچ و لر و عرب و فارس و... جنگ کشورهای همسایه با هم، همه این کارها را با هم کردهاند. میگوید هرچه به او گفتند قبول نکرد. بعد از 30- 40 روز آمد بزرگترین عملیات تاریخ معاصر و علیه شماها اجرا شد. این را خودشان گفتند، همهشان هم با هم بودند یعنی فقط آمریکا و اسرائیل نبودند گرچه همین آمریکا و اسرائیل، بودجه نظامی آمریکا به اندازه بودجه نظامی کل دنیاست! چون کار او فقط مزدوری و قلدری و جنگ و غارت است لذا بیشترین سرمایهگذاری را اینها روی ارتششان و تبلیغات میکنند. خب شکست خوردیم!
ببینید اینها خبرهایی است که خودشان اعلام کردهاند. میگوید در این چهل روز کشاورزی آمریکا بیش از 11 میلیارد دلار خسارت دید! ما که آمریکا را نزدیم دست ما به آنجا نرسید او اینجا را میزند ولی آثار ضرباتی را که خورده است را ببینید. ترامپ یازده میلیارد دلار برای جبران خسارات کشاورزی آمریکا در جنگ با ایران را از کنگره خواست. حالا جداگانه. 40 میلیارد دلار پول برای بازسازی بخشها و امکاناتی که از دست دادهاند خواسته است. دهها میلیارد دلار برای تولید سلاحهایی که درجنگ با ایران مصرف کرد و تمام شد و کمبود دارد. کمپانیها و کارخانههای ماشینسازی آمریکا را جمع کردند گفتند همه شما باید بیایید اسلحه بسازید. هی آمریکا آمریکا ببینید چقدر آسیبپذیر است. قراردادهای چند صد میلیارد دلاری بستند و ترامپ گفته که کارخانههای صنایع سنگین همه باید بیایند اسلحه بسازند! هم میخواهم آسیبپذیری اینها را بگویم و هم این که بدانید اینها به فکر جنگ بعدی هستند!
بعضیها خیال میکنند که ما الآن در حالت نه جنگ نه صلح هستیم! نه آقا ما در حالت جنگ تمامعیار هستیم. با کمپانیهای اسلحهسازی آمریکا نشست فوری گذاشته که باید به سمت ساختن چیزهایی مثل این پهبادهای شاهد ایران بروید. میدانید این بچههای ما در این جنگ، سبک جنگیدن در جهان را تغییر دادند. تا الآن در ایران هرکس هواپیمای جنگی، تانک، توپخانه و نیروی پیاده و رزمی داشت این ابرقدرت بود. این جنگی که ایران مسیر دنیا را عوض کرد جنگ پهباد و موشک نقطهزن است. هیچ وقت اینطوری نبوده، یعنی الان ما نه به تانک احتیاج داریم نه به هواپیما. چون کار هواپیما را همین موشکها بدون خلبان میکنند و با تخریب بیشتر.
ترامپ در سخنرانی رسمی خود به ارتش آمریکا و پنتاگون گفت بروید پهبادهایی به سبک ایران درست کنید. الآن اینها قرارداد بستند با کارخانههای بزرگ داخل آمریکا و خارج آمریکا که دهها هزار به سبک ایران بسازید. یعنی سبک جنگیدن در ایران عوض شد. الآن دیگر نه تانک به درد میخورد چون تانک را با پهباد میزنیم. توپخانه لازم نیست چون پهباد میرود توپخانه را میزند دیدید که حزبالله میزند فیلم هم میگیرد مثل پخش مستقیم فوتبال است. یعنی مستقیم میرود دور میزند طرف را میزند آخرین عکس یادگاری را از آن میگیرد. ترامپ آمده کمپانیهای اسلحهسازی آمریکا را نشست فوری گذاشته که باید به سمت سلاحهایی بروید که قیمت آن کمتر و ارزانتر و مؤثرتر است. ایران توانست با همین امکاناتی که در تحریم مطلق که بچهها ساختند ما را زد. علاوه بر این قرارداد 35 میلیاردی پنتاگون برای فرار از ذخائر تسلیحاتی بعد از جنگ با ایران. با شرکت لاکینگمارتین برای تولید موشکهای رهگیر پیشرفته که اغلب اینها در جنگ با ایران شلیک شد و تمام شد!
ببینید هیچ کس در دنیا نمیدانست که انبارهای آمریکا ابرقدرت جهان با یک جنگ چهل روزه تمام میشود هم اسرائیل و هم آمریکا. یعنی آبروی اینها اقتدار و آتوریته اینها را شکست همه دنیا با شگفتی نگاه میکنند که عجب! ایران چقدر قوی است و اینها چقدر آسیبپذیر هستند. بعد فقط اینها نبودند بلکه کل رژیمهای عربی منطقه با ما جنگیدند. خود ترامپ گفت که ارتش عربستان، قطر، امارات، بحرین، کویت، اردن، همه اینها در کنار ما با ایران جنگیدند. میگوید بزرگترین تلاش اورژانسی و فوری ارتش آمریکا برای جبران کاهش ذخائر تسلیحاتیاش از جنگ جهانی دوم تا الآن بعد از جنگ ما اتفاق افتاده است. یک کمی اعتماد به نفس پیدا کنید.
ترامپ گفت خودروسازان آمریکا به سمت تولید اسلحه و تجهیزات نظامی بروند در تقویت قابلیتهای ارتش آمریکا بروید برای تولید موشکهای کروز تاماهاک و سیستمهای دفاع هوایی پاتریوت، خودروسازانی حتی به جنرال موتور و فورد، اینها قدیمیترین و بزرگترین کمپانیها هستند. به فورد و جنرال موتورز گفته بروید ظرفیت بیکار و کمکار کارخانههایتان را کلاً تغییر کاربردی بدهید. بروید مهمات و اسلحه آماده کنید که ما بتوانیم با ایران و جنگ مقاومت بجنگیم! در کاخ سفید گفت ما سیاستهای نظامی و اقتصاد جنگ را باید تغییر بدهیم. ببینید ما تا حالا با جنگ دنیا را غارت کردهایم. آخرین نمونه آن همین ونزوئلا بود. شما میدانید آمریکا 5/5 میلیارد دلار در همین چند ماهی که ونزوئلا را گرفته خورده است! در ونزوئلا زلزله شد به آمریکا گفتند یک کمی از این پولهای نفت ما را که داری میخوری یک مقدار را به زلزلهزدهها بده! گفت 100- 150 میلیون دلار از آن 5- 6 میلیارد دلاری که تا الآن خورده به آنها میدهیم که تا همین الان حتی یک دلار هم نداده است! ترامپ گفت من مثل قبلیها نیستم جنگهایی راه میاندازیم مثل جنگهای قبلتر آمریکا ما باید با جنگ پولدارتر بشویم نه این که خرج کنیم! ما هرجا جنگ میکنیم باید آنها را غارت کنیم و بالا بکشیم! ثروتمندتر بشویم.
اینجا در جنگ با ما به دیوار پولادین خورد. کانالهای تلویزیونی آمریکا اعلام کردند که ظرف 7 هفته در جنگ با ایران 60 درصد کل ذخائر موشکهای پاتریوت و و بیش از یکسوم از موجودی موشکهای تاماهاک آمریکا به مصرف رسید و پایان یافت. کارشناسان نظامی آمریکا اقرار کردند که در روزهای آخر جنگ ما دیگر نمیتوانستیم جلوی موشکهای ایران را بگیریم! یک موشک میزدند میخورد! هم در اسرائیل و هم در پایگاههای آمریکا! حتی سلاحهایی که به کره جنوبی و ژاپن داده است، اینها تا حالا با اینها سلطنت کردند. ببینید که آمریکا شکستنی است. جلوی چشم دنیا رزمندههای ما و مقاومت شماها آنها را شکست دادند.
خبرنگار از ترامپ میپرسد با این همه مشکلاتی اقتصادی که مردم در آمریکا دارند که ما باید روزانه به پنجاه میلیون نفر کوپن غذا بدهیم و الا گرسنه میمانند، 50 میلیون به اندازه یک ملت! یعنی از هر 5- 6 نفر آمریکایی یک نفر، گرسنه است که اگر همان روز کوپن غذا، سوپ، نان، به او ندهند یا اینها از گرسنگی میمیرند یا شورش میکنند به ترامپ میگویند کشوری که 50 میلیون گرسنه دارد، کشوری که مردم زکام می گیرند و مریض میشوند 25 روز طول میکشد تا به پزشک عمومی برسد، - ببینید اینها آمار خودشان است – خیلی از دوستان ما میگویند ما در آمریکا نمیتوانیم برای دندان دردمان پیش دندانپزشک برویم، پول نداریم! به کشورهای همسایه نزدیک میرویم و آنجا دندانهایمان را معالجه میکنیم.
بعد از ترامپ میپرسند از نظر مالی ملت در مضیقه هستند شما چرا از کنگره بودجههای بیشتری برای جنگ میخواهید؟ ترامپ میگوید مردم گرسنه باشند هم مهم نیست! این کار لازمتر و فوریتر است! یعنی اقتصاد آمریکا صدمه بخورد بخورد! اما باید پروژه من پیش برود! ما در برابر ایران نباید شکست بخوریم. دوباره از او سؤال میکند که این گرفتاریهای مردم را شما گفتید وقتی ما بیاییم مشکلات اقتصادی مردم کمتر میشود اما بیشتر شد! شما ظرف همین چند هفته جنگ اخیر 3- 4 درصد تورم در آمریکا بالا رفته که قبلاً سابقه نداشته است! وقتی اینها را از ترامپ سؤال میکند ترامپ به این خبرنگار فحش میدهد! دیدید رسماً به همه فحش میدهد! و به او میگوید تو از کدام روزنامه آمدی؟ زر نزن! حرف مفت نزن. اگر جلوی ایران را نگیریم و نمیگرفتیم ایران بر کل خاورمیانه مسلط بود و خطر ایران کل جهان را تهدید میکرد. یعنی ما داریم از جهان در برابر ایران دفاع میکنیم! دیدید که قطعنامهای که چندین بار به کنگره رفت که تصویب بشود که ترامپ دارد برخلاف قانون اساسی آمریکا جنگ راه میاندازد چندین بار وتو کردند نگذاشتند بالاخره با تفاضل 5- 6 نفر، یک هفته پیش کنگره تصویب کرد که از این به بعد، ترامپ هرکاری را نمیتواند بکند. معنی آن این است که کنگره دلسوز است. کنگره کسانی هستند که وقتی نتانیاهو آنجا رفت نیم ساعت صحبت کرد صدبار اینها بلند شدند برای او کف زدند! یکی از سناتورها در آمریکا که یک کمی شرف داشت گفت که میدانید برای چه اینها اینقدر دست میزنند برای این که تقریباً همه آنها با پول سرمایهداران یهود و کمپانیهای سرمایهداری در آمریکا رآی آوردند! همه آنها مدیون اسلامی هستند. رئیس جمهورهای دموکرات و جمهوریخواه هر دو هم پروندههای اپستینی و غیر اپستینی دست صهیونیستها دارند و هم کلی پول آنجاست. کسی جدای از آنها تصمیمی نمیگیرد. اسرائیل یک کشور نیست بلکه اسرائیل ناموس استعمار غرب در جهان اسلام است. تا این قطعنامه برای اولین بار تصویب شد ولو فرمالیته، حالا بگذارید 20 روز بماند! فعلاً جنگ هم که قطع شده! ترامپ آمد صحبت کرد و فشار آورد. سنا با 50 رأی مخالف و 47 رأی موافق و 1 رأی ممتنع بررسی اختیارات جنگی ایران را همان که خودش تصویب کرده بود، تنها پس از یک روز باطل اعلام کرد! به این معنا که تأکید کردند ما هر تصمیمی بخواهیم اتخاذ میکنیم.
ترامپ گفته بود من در حال گرفتن امتیاز از ایران بودم، اما شما با صدور این مصوبه موجب شدید ایرانیها جسورتر شوند؛ سریعاً مصوبه را لغو کنید تا ایرانیها بترسند! تصویب این قطعنامه نباید اهرم فشار آمریکا را در مذاکرات با جمهوری اسلامی تضعیف سازد.
جِیدی ونس، شخصیتی که او را برای تصدی احتمالی ریاستجمهوری آینده آماده میسازند، اذعان کرد: چنانچه ما جنگ با ایران را ادامه میدادیم، بهای هر بشکه نفت ظرف چند روز آینده به ۱۲۶ الی ۱۳۲ دلار افزایش مییافت؛ در حالی که ذخایر راهبردی نفت ما تنها برای سه الی چهار هفته کفایت میکرد و پس از آن بهای نفت با شتابی بیسابقه به بالای دویست دلار صعود میکرد؛ و این رخداد به معنای فروپاشی کامل ساختار اقتصادی آمریکا و اروپا بود. هرچند این بحران به سراسر جهان هم لطمه میزد. چون آنان دارای ذخایر احتیاطی هستند که تخلیه کامل آن چند هفته یا چند ماه طول میکشد؛ در حالی که ترامپ پیشتر به دروغ ادعا کرده بود که ما برای دو سال ذخیره داریم! اما خودش سرانجام اعتراف کرد که ذخایر ما تنها برای سه چهار هفته دوام داشت. ونس تأکید میکند: این که مییینید قیمت نفت به 73 دلار در هر بشکه رسید به این سبب است که ما به رقم ۱۲۶ دلار رسیده بودیم و اگر بحران یک هفته دیگر تداوم مییافت، مهار بازار نفت کاملاً از کنترل خارج میشد. زیرا در بازارهای جهانی معاملات نفتی برای دو ماه دیگر را دارند میخرند. وقتی میبینید الآن نفت 75 دلار شده است نفت دو ماه دیگر را که نمیآید 120 دلار بخرد!
آمریکا یک بودجه دیگر خواسته که است که ۶۷۰ میلیون دلار جهت نابودی تأسیسات هستهای ایران مطالبه کرده است؛ برنامهای که تا به امروز دهها بار ادعای نابودی آن را تکرار کردهاند! معلوم نیست یک چیز را چند نوبت میتوان نابود کرد! چرا که نابودی تنها یک بار اتفاق میافتد. اعلام شده که این بودجه برای تأمین هزینههای عملیاتی آمریکا علیه برنامه هستهای ایران، از جمله از طریق سازوکارهای بازرسی آژانس بینالمللی انرژی اتمی اختصاص مییابد.
یکی از اساتید دانشگاه علوم سیاسی در دانشگاههای آمریکا که مقالههای او منتشر میگردد اظهار میدارد: امروز بر همگان آشکار است که دبیرکل سازمان ملل متحد، مدیرکل آژانس بینالمللی انرژی اتمی و مسئولان نهادهای حقوق بشر و حقوق کودک، همگی مهرهها و کارمندان کاخ سفید هستند؛ افرادی فاقد اراده و مطیع را بر این مناصب پیدا میکنند که البته این البرادعی تا همین مسئولی که الآن هست که این روی همه را سفید کرد! به او گفتند فلان کار را بکن شاید بعداً تو را رئیس سازمان ملل کنیم! این همه جنگ و غارت راه انداخت. رئیس جمهور یک کشور را دزدیده برده! میگویند چرا این کار را کردی؟ میگوید خودمان یک دادگاه آمریکایی تشکیل دادیم و خودمان هم میگیریم! رئیس سازمان ملل گاهی اظهار تأسف میکند گاهی هم نمیکند. ولی به حزبالله میگویند باید خلع سلاح شوی! به اسرائیل و به آمریکا که دارد قتل عام و ترور میکند به آنها کاری ندارند. برای آنها فقط اظهار تأسف میکنند.
گزارش دیگر؛ برای این که بدانید رزمندههای اینها چه کسانی هستند؟ این ناو هواپیمابر آمریکا که همه را از آن میترسانند این گزارش دیروز در رسانهها آمد در مورد کماندوها و تکاورهای دریایی امریکا. دیدید فیلمهای سینمایی چطوری است؟ این هم جالب است در فیلمهای خانگی ما همین الآن بیش از 50 فیلم سینمایی که قهرمان آن یا عضو سازمان سیا است یا یک کماندو و سرباز آمریکایی است که سابقاً سرباز یا افسر بوده است و یا ارتش آمریکا و انگلیس هستند. فیلمهای آنها همین الآن تند تند در سینمای خانگی هست به نظرم هیچ جای دنیا این اندازه فیلم از اینها وجود ندارد. هر روز دارند برای جنگهای مختلف و واقعی فیلم میسازند که به دنیا بفهمانند که ما ابرقدرت هستیم.
شما یادتان هست یک دور کماندوهای آمریکایی را گرفتند که گریه میکرد. رئیس آنها از همه بلندتر گریه میکرد. – دلم برایش سوخت- این فرمانده کماندوهای اینها بود. یک دسته هم کماندوهای انگلیسی را گرفتند که او شلوارش را خیس کرد! ولی بعضی از مسئولین آن موقع، شلوارشان را زودتر خیس کرده بودند. گفتند اینها انگلیسی و آمریکایی هستند اینها را نگه ندارید خیلی خطرناک است! الآن سی و چند سال است ما را میترسانند که مواظب باشید آمریکا با ما وارد جنگ نشود! آمریکا ما را تحریم نکند، همان کارهایی که میگفتند همهاش همینهایی بود که میکنند تمام شده! هنوز یک عدهای میگویند آی در تله جنگ نیفتیم! آی مواظب باشید شما را تحریم نکنند! بالاترین سقف تحریم و بزرگترین جنگی که میتوانستند کردند! رهبرتان را کشتند! فرماندهان شما را هدف قرار دادند، پنجاه هزار واحد مسکونی را بمباران کردند و همه با هم بودند. کشورهای ناتو نظیر انگلیس، فرانسه و آلمان که میگفتند نه، ما نمیدهیم ما نمیآییم، دیدید که پریروزها رئیس ناتو رسماً اعلام کرد که بیش از پنج هزار سوت پرواز برای بمباران علیه ایران از چند کشور اروپایی (ناتو) راه افتاد. یعنی از انگلیس، آلمان، فرانسه، ایتالیا. رسماً دروغ میگویند.
دوستان، برادرها و خواهران، یک جنگ جهانی بود فقط بمب اتم آن کم بود. کل آمریکا و ارتشهای اروپایی و نوکرهای آنان در کل منطقه، همه اینها با ملت ایران وارد جنگ شدند و شکست خوردند.
این خبری که در رسانهها آمد که کماندوهای تکاوران دریایی آمریکا در یک ناو آن، تا حالا 58 تا معتاد در آن شناسایی شده است. 58تای آن تا حالا لو رفته است! برای چه؟ برای این که میگوید ما اصلاً تحمل نداریم. این کماندوهایی که در فیلمهای میبینید اینها هستند.
ناو هواپیمابر نیرودریایی آمریکا، نام USS ریگان که به تازگی از ژاپن به طرف ایران آمد که آی ما آمدیم! میگوید رسماً بازرسان پنتاگون اعلام کردند که اینجا این ناو جنگی، لانه مواد مخدر شده است! 58 ملوان و افسر نیرودریایی آمریکا فقط در این ناو به علت مصرف بیش از اندازه مواد مخدر توبیخ شدهاند. بعد آنها را نمیتوانند بیرون کنند بالاخره اینها باید باشند.
یادتان هست یک ماه پیش، یک مرتبه گفتند مستراحهای آن گرفت! بعد معلوم شد برای این که اینها جلو نیایند زیرپیراهن و شورتهایشان را در دستشوییها ریخته بودند گیر کرد، آب فاضلاب بیرون زده بود در انبارش هم آتشسوزی راه انداختند! ما و شماها را از اینها میترسانند! شما آدمهای بیکله! شماها را از اینها میترسانند. گفت ملت ایران دیوانه هستند. داریم پلها و مراکز نیروگاه برق را میزنیم ولی اینها خانوادگی میروند روی پلها، سماور و چایی میبرند مینشینند و می گویند بزن! این اهمیت پیروزی هایی است که به دست آوردیم. وقتی میخواهند یک کسانی را به شکست بکشانند به او تلقین میکنند شما کارهای نیستید شما کسی نبودید! شما قدرتی ندارید! شما جرأت ندارید! شما نتوانستید.
چرا ترامپ هر چند روز میآید میگوید ایرانیها به من گفتند بیا هرجا را میخواهی بردار. چند روز پیش به آمریکاییها گفت ایران خیلی سرزمین زیبایی است. اینهایی هم که الآن هستند خیلی مهربان هستند هرکجای ایران را که میخواهید به من بگویید من برای شما چیز کنم آنجا بروید! بازارهایشان را به ما دادند. ما هر چه میخواهیم اینها برمیدارند همه چیزشان از بین رفته است. 250 درصد تورم دارند! خودشان گفتند ما گرسنه هستیم، ما بدبخت هستیم، ما حقوق کارمندانمان را نداریم بدهیم – اینها را ترامپ گفت – چرا اینها را میگوید؟ برای این که سرمایهگذاران و سرمایهدارها و مردم در آمریکا و در دنیا، اگر بفهمند واقعاً اینها به چه نکبت و شکستی افتادهاند و ایران چه خبر است اصلاً کل معادله قوا در جهان تغییر میکند. و در آمریکا نمیتواند ادامه بدهد. این مدام آنجا بای دوتتا چیز را تقدیم کند: 1) ما پیروز شدیم و ایرانیها شکست خوردند، گرسنه هستند، بدبخت هستند و... حالا آمار وضعیت خودشان چطوری است؟ نظرسنجیهایی که خود مراکز تحقیقاتی آمریکا در آمریکا و اروپا کردند. میگوید آمریکا برای نخستین بار به پایینترین سطح اعتماد و موافقت افکار عمومی در اروپا رسیده است. اکثر مردم اروپا نسبت به آمریکا بیاعتماد و بدبین هستند.
میگوید در خود آمریکا اکثریت مردم آمریکا با جنگ مخالف هستند. شما دیدید که آمریکاییها پیام میگذارند در اینترنت، ده- بیست مورد آن را خودم دیدم، یکی از آنها میگوید مردم ایالت ما اگر نگویم سهچهارم، بلکه نصف مردم ما طرف شما هستند – دارد با ایرانیها صحبت میکند – میگوید ای ملت ایران مقاومتتان را ادامه بدهید فقط در ایالتی که من هستم همکاران و همسایهها و فامیلها و دوستانم را میبینم که اگر سهچهارم مردم ما، قطعاً نصفشان میخواهند شما در این جنگ پیروز شوید. این وضعیت اینهاست. آمریکا اسیبپذیر است ما در قدرت هستیم.
میگوید تمام کشورهایی که متحد آمریکا یا نوکرهای آمریکا بودند اعتمادشان را نسبت به آمریکا از دست دادند. آنهایی که متحد او بودند میگویند ما فکر میکردیم که تو یک غولی هستی! آنهایی که نوکر او بودند میگفتند ما فکر میکردیم گارانتی هستیم وقتی شما اینجا هستید!
بعد از این قضایا چندین مقامات کشورهای خلیج فارس گفتند میلیاردها میلیارد دلار آمریکا در این 40- 50 سال از ما گرفت و میگفت من مواظب شما هستم که ایران به شما حمله نکند! ایران که به ما حمله نکرد. اما آمریکا آمد از داخل خاک ما به ایران حمله کرد. ایران به ما حمله نکرد، بلکه آمریکا از داخل کشورهای ما دائم ایران را زد. ایران هم اینها را زد. بعد میگوید حالا معلوم شده که ما کشورهای عربی را هم غارت کرده و هم ما را سپر اسرائیل کرده است. ما فدای اسرائیل بشویم نه این که این بخواهد مواظب ما باشد.
ترامپ 44 بار گفت توافق نزدیک است توافق شد! که قیمت بازار را کنترل کند. از طرف دیگر ششتا سناتور جرأت کردند به او گفتند تو دروغ میگویی! ایران شکست نخورده تو شکست خوردی. تو نمیتوانی تنگه هرمز را ببندی. دیروز به این ششتا اعلام کرد که حکم اینها اعدام است یعنی چنین جانوری است.
دوستان عرضم را ختم کنم. اختلاف نظر و تحلیل، اشکالی ندارد! ما کسانی را در ایران داریم که واقعاً عاشق ذلت و تسلیم هستند. کسانی را هم داریم که هر کسی که غیر از نظر اینها یک چیزی را بگوید میگویند این خائن و جاسوس است.
نه، هر مذاکرهای به معنای خیانت است، نه هر کس مذاکرات و مذاکرهکنندگان را نقد میکند خوارجی هستید! افراطی هستید! نه آقا. اشکالی ندارد بحث بکنند و بگویند اینجاها ابهام دارد و اینجاها هم ضرر دارد. دشمن میخواهد ما با خودمان دربیفتیم.
شما سؤالاتتان را بپرسید و مسئولان هم جواب بدهند باید به سؤالات و انتقادات گوش کنند و آنها کسی را متهم نکنند و این طرف هم نگویند که هر کس آن طرف رفته خائن و جاسوس است! بله ما هم آدمهای ضعیفالعقل و ضعیفالنفسی داریم که اصلاً میگویند بیخود از اول انقلاب کردید! هم کسانی را داریم که کوچکترین چیزی که بگویند، بگویند اینها خیانت کردند و... نه.
درود میفرستیم بر امام شهید و بر همه شهدا.
والسلام علیکم و رحمه الله و برکاته
هشتگهای موضوعی